Spring naar content
Terug naar ervaringsverhalen

Het verhaal van Sabrina Romeijn

"‘Ook Willem Alexander kan dakloos worden. Het kan iedereen overkomen.’"

Sabrina Romeijn (41) woont zelfstandig en krijgt ambulante begeleiding van Lister. Dat het online leven vele mooie kanten heeft, weet zij als geen ander. Zo vond ze familie uit Australië terug via internet waar ze jaren geen contact mee had. Daarnaast heeft Sabrina weer na bijna 15 jaar contact met haar oudste zoon. ‘De tranen prikten in mijn ogen bij zijn eerste berichtje via Facebook.’

Sabrina heeft een bewogen leven. ‘Mijn ADHD, PTSS en Borderline is een rotcombinatie om mee te leven´, vertelt ze zelf. Ze is heel tevreden over de begeleiding van Lister. Sabrina heeft haar eigen huis waar ze verplicht twee jaar begeleiding krijgt. ‘Maar als het aan mij ligt, houd ik Lister er nog een jaar langer bij.´ Via Nelis (Veldman, red. Persoonlijk Begeleider
OGGZ – Wittevrouwensingel) kwam Sabrina in contact met Lister. ‘Nelis was de begeleider van mijn ex-vriend´, vertelt ze. ‘Nelis raadde mij aan om ook voor begeleiding van Lister te kiezen. Hij zag dat ik het nodig had. Ik heb veel geleerd bij Lister. Ik was eerst zo´n stuiterbal die slecht tegen kritiek kon. Nu kan ik rustiger reageren en niet meer zo snel in de stress schieten. Maar ik vind het nog best lastig om een interview te geven over mijn online ervaringen.’

De pijn besparen

Sabrina heeft bijna vijftien jaar geen contact met haar zoons gehad. ‘Ze werden uit huis geplaatst omdat Jeugdzorg dacht dat ik ze mishandelde. Dat was niet zo. Ik was gevallen met mijn zoon. Ik heb vastgezeten voor drie maanden. Ik voelde me een slechte moeder. Sabrina vindt het een moeilijk onderwerp, maar ze wil er wel over vertellen. ‘Ik was dakloos, de relatie met hun vader was uit. Ik was mijn huis kwijtgeraakt nadat ik vrij kwam. Ik moest onderdak regelen voor mezelf, mijn kinderen zaten al in een pleeggezin. De jongste was vier maanden en de oudste anderhalf. Ik wilde mijn kinderen mijn pijn besparen en daarom heb ik besloten het contact te verbreken. Ik zag mezelf als een blok aan hun been.’

Pling!

Sabrina is nu zeven jaar bezig om het contact met de kinderen te krijgen. ‘Ik wil voor ze klaar kunnen staan. Nelis en ik zijn tweeënhalf jaar terug begonnen met contact zoeken. Ik heb van mijn jongste zoon foto´s gekregen. Hij is slim, bijdehand en pienter. Hij zit bij de scouting. Ik ben supertrots op hem. De oudste doet houtbewerking. Ik stuurde hem een vriendschapsverzoek en heb via FB Messenger een gesprek met hem gevoerd. Ik liep door een winkel toen ik zijn eerste berichtje kreeg. De tranen sprongen in mijn ogen.’

Triggers

Sabrina wil niet meer terug naar het leven dat zij ooit leidde. Hoe kan iemand die zoveel is verloren in haar leven, de draad weer oppakken? De dakloosheid, het kwijtraken van haar jongens en de verslaving aan verschillende middelen. Maar ze deed het. Ze liet de drugs liggen en pakte haar gezonde stuk weer op. Sabrina wil leven.
Ze weet inmiddels dan ook heel goed wat haar triggers zijn. Sabrina wil absoluut niet meer terugvallen in drugsgebruik. ‘Iedereen in mijn vriendenkring weet dat ze niet moeten gebruiken waar ik bij ben. Daar kan ik gewoon niet tegen, dan val ik terug.´ Inmiddels heeft Sabrina een eigen flat, een kat en een baan bij een groot winkelketen in een magazijn. Trots vertelt ze: ‘Maar echt. Ik werk daar nog maar drie weken en heb al drie vrienden gemaakt.’

Aan de slag

Sabrina werkt nu hele dagen en heeft nog niet veel tijd gehad om haar huis helemaal naar haar smaak in te richten. ‘Ik vind het hier nog wat kaal´, bekent ze. ‘En mijn persoonlijk begeleider gaat hier echt geen schilderijen ophangen ofzo hoor. Hij vindt dat ik dat ik een sociaal netwerk moet opbouwen waarin ik dat zelf kan regelen.’ Sabrina haalt haar schouders op. Het lijkt erop dat ze vindt dat haar begeleider een punt heeft. En Sabrina is nu hard met haar sociale netwerk aan de slag. Ze vindt haar werk bij het winkelketen heerlijk, ze zorgt voor haar kat en komt steeds verder in haar herstel. Er is werk aan de winkel. Nog steeds. Maar wel heel leuk werk. Sabrina knapt zichtbaar op van de ontwikkelingen in haar leven. ‘Ik werk hele dagen en ik ben heel gelukkig. In een magazijn! Kun je het je voorstellen?’ En dan vervolgt ze: ‘Ik heb veel meegemaakt in mijn leven. Ik ben zelfs een tijdje dakloos geweest. Oordeel er niet over. Het kan iedereen overkomen. Ook Willem Alexander kan dakloos worden.’

Tekst: Aefke ten Hagen
Beeld: Elizabeth Wattimena