Spring naar content
Terug naar ervaringsverhalen

Het verhaal van Mirande

"Er rust een zwaar taboe op alcoholisme en TBS "

Mirande is 51 jaar. Ze woont in Nieuwegein bij Paulus Po‹tterhage. Binnenkort vliegt ze uit naar de Fultobaan, waar ze zelfstandig gaat wonen. Ze heeft zin om zich in haar ‘omklapwoning’ te gaan sett‹elen.

Mirande twijfelde eerst of haar verhaal interessant genoeg was voor publicatie. Ze vindt zichzelf al helemaal niet interessant en benoemt dat ze zichzelf een slechte moeder heeft gevonden. Haar harde woorden raken me. Ik vraag haar naar het hoe en waarom. Dan vertelt Mirande dat ze teveel heeft gedronken in het verleden. ‘Ik ben een alcoholist’, vertelt ze. ‘Ik kan nooit meer een glaasje drinken.’ Onder invloed van veel teveel alcohol, heeft Mirande jaren geleden een ernstig delict gepleegd waardoor ze TBS opgelegd heeft gekregen.

Grote liefde

‘Ik ben getrouwd met mijn grote liefde. In de beginjaren ging het heel goed. We waren gelukkig samen. Ik zorgde goed voor de kinderen. Ze waren altijd op tijd op school. Ik was leesmoeder, luizenmoeder. Noem maar op. Ik was altijd op school te
vinden. Maar op een gegeven moment nam de onrust bezit van me. Ik was niet tevreden. Ik begon stiekem te drinken en verstopte flesjes alcohol in mijn toiletla. Daar lag altijd wel iets. Ik dronk letterlijk stiekem in de kast.’

Breuk

Er waren verschillende oorzaken voor de breuk in de relatie van Mirande en haar ex-man. “Ik heb geprobeerd om af te kicken, maar het lukte niet. Ik wou zo graag in een roes zijn. Alleen dan vond ik het leven prima te doen. Verdoofd door het leven gaan is gewoon fijner.” Haar man kwam erachter dat Mirande stiekem dronk. Na dertien jaar huwelijk hield hij het niet meer vol en hij wilde scheiden. Mirande (zachtjes): ‘Dat vond ik echt vreselijk…’

Verdriet en berouw

‘Ik kon met bepaalde persoonlijke zaken niet omgaan. Op een avond had ik zoveel gedronken.
Maar echt zoveel. Ik heb toen iets gedaan waarvoor ik ben veroordeeld en TBS heb gekregen.’
Mirande heeft duidelijk berouw. Ze heeft verdriet van datgene dat ze haar omgeving heeft aangedaan. Ik benoem dat ik ervan schrik dat ze zichzelf zo’n slechte moeder vindt. Ze heeft jaren goed voor haar kinderen gezorgd, ze heeft iets gedaan waarvoor ze is gestraft en probeert nu met alle kracht die ze heeft haar leven weer op te pakken.
Tegenover me zit een sterke vrouw. Het contact met haar dochters is goed. Ze zijn welkom bij haar en Mirande heeft zin in haar nieuwe plek. ‘Ik ga graag naar het filmhuis, ik geniet van de zon en musea en heb fijn werk met leuke collega’s. Ik mag echt blij zijn met deze situatie.’

Tekst: Aefke ten Hagen
Beeld: Elizabeth Wattimena