Spring naar content
Terug naar ervaringsverhalen

Het verhaal van Joe Bowe

"Ik wil mensen raken met mijn kunst"

Als je het huis van Joe Bowe binnenstapt, waan je je in een groot atelier. Het is
alleen maar kunst dat de klok slaat. Het is ongelooflijk hoe productief deze jonge kunstenaar
is. Hij heeft grootse plannen. En daar vertelt hij graag over. ‘Ik heb de kunst nodig, ik moet
schilderen. Anders word ik onrustig´.

Spelen met taal

Joe wordt door Lister begeleid. Hij sport geregeld met Cliff Pinas en hij heeft zijn eigen expositie in Houten.
Joe is als kind naar Nederland verhuisd vanuit Groot Brittannië, vanwege het werk van zijn
vader. Toen Joe 16 was, werd hij plotseling manisch. Hij werd opgenomen op een gesloten
afdeling. ‘Ik had zoveel energie en ik dacht echt dat ik Jezus was´. Op dat moment kwam hij
in aanraking met creatieve therapie. Dat bleek voor hem een schot in de roos. Hij ontdekte
zijn creativiteit. Niet alleen met kunst, maar ook met taal. ‘Ik begon met onzinrijmen´, vertelt
hij. Maar het zette zijn creatieve brein wel aan. Vanaf dat moment is hij niet meer gestopt
met het creëren van kunst.

Joe Bowe kunstenaar bij Lister

Waanideeën

In zijn manische episodes dronk en blowde Joe veel. Hij had waanideeën, raakte snel
geïrriteerd en kon niet meer stoppen met praten. Als hij bij vrienden was, boden ze hem geld
om even zijn mond te houden. Hij was letterlijk een spraakwaterval. Het was niet alleen
vermoeiend voor hemzelf, maar ook voor zijn omgeving. Joe vertelt dat zijn manieën heel
donker voor hem voelen. ‘Als ik depressief ben, ben ik veel liever´. Uiteindelijk is Joe gestart
met medicatie. Joe maakt korte metten met het idee dat medicatie zijn creativiteit aantast.
‘Dat is bij mij absoluut niet het geval. Ik functioneer prima op medicatie’ En dat is ook wel te
zien. Zijn kamer staat en hangt vol met kunst. Zelfs het plafond is niet onbedekt gebleven.

Familie

Voor de familie van Joe is het best moeilijk om het over de psychische kwetsbaarheid van
Joe te hebben. ‘Mijn moeder weet niet of het wel goed voor me is om hele dagen tussen alle
kunstwerken te zitten. Het zijn natuurlijk wel veel prikkels. Maar ik leef zo. Ik leef al zo sinds
mijn zestiende. Ik wil geen scheiding tussen een atelier en mijn woonplek. Ik voel me hier
gelukkig.’

De kunst en het doel

‘Het doel van mijn kunst is om het onder de mensen te brengen´, aldus de kunstenaar. Ik wil
meer naamsbekendheid. Ik heb nu ook een ruimte in Houten om te werken en mijn doel is
om me te blijven ontwikkelen als kunstenaar. Mijn droom is om een atelier in Amsterdam en
Londen te hebben en dan op en neer te reizen.

Kunst bij Lister

De kunst van Joe is ook te zien op het Centraal Bureau aan het Furkaplateau. Joe is er trots
op, maar voor hem is het nog lang niet klaar. Amsterdam en Londen blijven hem trekken. Hij
wil mensen emotioneren met zijn kunst. Verder maakt hij ook muziek met zijn jongere broer.
Het is wel duidelijk dat deze man 100 procent leeft voor kunst en muziek. Ergens is hij zijn
psychische kwetsbaarheid dankbaar. ‘Het heeft me veel gebracht. Als ik niet
gediagnosticeerd was, was ik misschien niet in aanraking gekomen met creatieve therapie
en was ik nooit begonnen met kunst maken.’

Joe wil in ieder geval kunst maken en daarmee zijn geld verdienen.
‘Ik wil mijn naamsbekendheid vergroten, mensen kennis laten maken met mijn kunst en dan
kijk ik weer verder´, aldus de veelbelovende kunstenaar.

Joe Bowe kunstenaar bij Lister

 

Tekst: Aefke ten Hagen
Beeld: Elizabeth Wattimena